نخستين كوره ذوب آهن ايران

ايرانيان قديم در محلي بنام شلا ، نرسيده به سوسن ( شوسيان ) نزديك قلعه اَرَك ( ارخ ) در زمان باستان كه ذوب فلزات مس و قلع شروع شد، سنگ آهن را هم شناختند و چون آهن در كوره اي كه مس را ذوب مي كرد ، ذوب نمي شد آن را « آ- گن » يا «آ- هن» يعني غير قابل ذوب مي دانستند تا اينكه كوره را بلند تر نمودند و آهن ذوب گرديد . هنوز سوخته هاي باقي مانده آهن در ته كوره مزبور موجود است به همين دليل باستان شناسان معروف فرانسوي و آلماني گفته اند: اگر ملّت ايران آهن را ذوب نمي كرد و با آن ادوات گوناگون نمي ساخت شايد تمدن صنعتي دنيا هزار سال به عقب مي افتاد.

منبع: mayselimon.blogspot.com

آثار شیمبار

كتیبه ای با نقش های بر جسته ای در این ناحیه موجود است كه در میان انبوه درختان و اشجار پوشیده شده و روی یكی از صخره ها تصویر12 نفر كه گویا سربازانی می باشند كنده كاری شده و تمام اعضای آنها معلوم و سر آنها به مرور زمان محو شده است . در كنار این اشكال چند سطر هم به خط پهلوی نوشته شده كه از عهد اشكانیان است . این پیكرها در حال اجرای مراسم مذهبی می باشند .

 

پل نگین

سنگ بزرگی است كه توسط فرامرز اشكانی به دو نیم شده و آب شط شِیمبار (شیرین بهار) از آن خارج می شود ، تا اینكه مصَب آب شیمبار از آن بسوی سوسن سرخاب سرازیر گردد .


منبع : http://www.cloob.com/club/article/show/clubname/masjed_solaman/articleid/26130